Op papier lag mijn toekomst niet in de techniek. Met een vader in de slagerij en een moeder in de mode leek een ander pad logisch. Toch merkte ik al snel dat werken met mijn handen beter bij me paste. Meeloopdagen bevestigden dat gevoel. Het ondernemersbloed gebruik ik als brandstof om te groeien. Van hulpmonteur naar monteur en nu werkvoorbereider. Stap voor stap bouw ik aan mijn loopbaan in de techniek.
Ik begon met de opleiding 1e monteur woningbouw in Nijmegen. Het ging tussen een opleiding tot elektricien of loodgieter. Eerlijk is eerlijk: loodgieter sprak me gewoon het meest aan. Ik begon met de BOL, maar omdat de lessen door corona niet live doorgingen, dook ik meteen volledig de praktijk in. Dat was pittig. Ik wist amper hoe ik gereedschap moest vasthouden en soms dacht ik serieus: waar ben ik aan begonnen? Maar stoppen was geen optie. Ik zette de knop om en ging ervoor. Achteraf ben ik daar trots op, want wat eerst stroef ging, werd steeds leuker. Het begon me te lukken.
Tijdens mijn opleiding liep ik de eerste twee jaar mee bij een zzp’er. Dat was leerzaam: één-op-één werken en alles zelf mogen doen. Via IW kwam ik daarna bij Kuijpers terecht. Dat voelde zo goed dat ik na mijn studie gewoon ben gebleven. Inmiddels ben ik doorgegroeid van hulpmonteur naar monteur en nu werkvoorbereider.
En we zijn nog niet klaar. Ik heb al een leidinggevende opleiding gedaan en ben nu bezig met Technical Engineering Installatietechniek. Dat is ook de reden dat ik ‘naar binnen’ ben gegaan. Niet om daar te blijven, maar omdat het past bij mijn volgende stap. Mijn ambitie ligt bij projectleiding en wie weet waar het schip strandt. Die ambitie is mijn drive.
Wat mij het meeste energie geeft in mijn werk? De afwisseling. De diversiteit aan projecten. En het samenwerken met collega’s. Buiten had ik veel klantcontact, binnen ligt de focus meer op plannen en voorbereiden. Beide kanten passen bij mij. Vrijheid krijg je hier volop, verantwoordelijkheid moet je verdienen en dat voelt logisch. Ik weet nog goed hoe goed het voelde toen ik als hulpmonteur mijn eigen bus kreeg. Of mijn eerste eigen gereedschap. Dat zijn momenten waarop je denkt: hier heb ik voor gewerkt.
Als ik nu terugkijk, ben ik vooral blij dat mijn loopbaan niet zomaar is ontstaan. Er zit een plan achter, ik krijg ruimte om te leren en vertrouwen om stappen te zetten. Voor mij ligt het geluk precies daar: weten waar je naartoe werkt, terwijl je onderweg blijft groeien. Wanneer je loopbaan net zo goed geregeld is als je planning, dat mijn geluksmoment.
Deel dit artikel
