Echte mensen: het hele verhaal van Claus, Tiny en Toon

Bij Kuijpers vinden we ondernemerschap belangrijk. Iedereen mag en kan meedenken en is tegelijkertijd verantwoordelijk voor de eigen ambitie en ontwikkeling. Een ultiem voorbeeld van dit ondernemerschap zagen we rondom de overname van het elektrotechnische bedrijf Van Loosbroek in het jaar 2000.

Claus Arnoldussen: “Eind jaren 90 maakten we bij Kuijpers ons eerste strategisch meerjarenplan. Een van de belangrijkste punten hieruit: Elektrotechniek aan ons dienstenpakket toevoegen. Tot dan toe deden we alleen werktuigbouwkunde. We deelden ‘strategieplan 005’ met de op dat moment 250 medewerkers. Want alleen dán kunnen mensen meedenken. Een chefmonteur van het toenmalige Kuijpers Piping & Procestechniek vertelde bij onze klant Organon in de keet aan zijn werkmaat van Van Loosbroek over de ontwikkelplannen op het gebied van E. Daarop mopperde de jongen van het dat zijn bedrijf – met een baas van 82 jaar aan het roer – nauwelijks meer investeerde in ontwikkeling. Onze collega vroeg zich af of deze senior dan nog niet met pensioen wilde en tipte de Kuijpers-directie. Kort daarop belde ik – als 35-jarige kreeg ik die ruimte al bij Kuijpers – de heer Van Loosbroek. Ik vertelde wat er in de keet bij onze gemeenschappelijke klant besproken was en over de ambitie van Kuijpers. Ik zei dat hij me mocht bellen, mocht hij op een bepaald moment de onderneming willen verkopen. Aan de andere kant van de lijn hoorde ik ‘mijnheer Arnoldussen, nou moet u eens goed luisteren! De Van Loosbroeken zijn ondernemers in hart en nieren. De Van Loosbroeken die hun onderneming verkocht hebben zijn allemaal binnen een jaar gestorven...’

Ik was even stil en zei ‘dan moeten we het gesprek beëindigen want dat wil ik niet op mijn geweten hebben!’ Na een tijdje besefte Van Loosbroek dat hij het toch niet tot aan z’n graf kon volhouden. Bovendien klikte het met Kuijpers. Twee maanden later vond de overname plaats. Ties van Loosbroek leefde nog negen jaar.”      

Toon Bogers, Tiny Vesters en Claus Arnoldussen

Claus Arnoldussen: Ik werk dertig jaar bij hetzelfde bedrijf, maar het is niet het zélfde bedrijf. Er verandert zo veel!

Toon Bogers begon in 2005 bij Kuijpers. Hij kreeg een opdracht: onderzoek of het vakgebied Industriële Automatisering een passende uitbreiding is voor Kuijpers. “Er kwam geen eenduidig advies uit mijn onderzoek, veel industrie-klanten waren wel geïnteresseerd in een integrale aanpak, maar zeker niet allemaal.” Toch ging Kuijpers ervoor! Het was een risico, het heeft goed uitgepakt. Ik mocht de eerste stappen op dit vlak gaan zetten. In Oss (bij het voormalige Van Loosbroek) volgde ik Bas Kuypers op, die op een andere plek in de organisatie aan de slag ging. Uiteindelijk zijn Piping en Procestechniek en Industriele Automatisering (zoals we Van Loosbroek waren gaan noemen) samen Kuijpers Industrie geworden en na een aantal jaren mocht ik Toon van Amstel opvolgen als directeur van deze BV. Nu ga ik met prepensioen. In de tussenliggende jaren is Kuijpers enorm gegroeid en zijn we in veel meer disciplines actief dan toen ik begon. Het aantal medewerkers is in die tijd ongeveer verdubbeld. Niet iedereen kent elkaar en sommige collega’s weten zelfs niet wat Kuijpers allemaal doet. Dat is wel een aandachtspuntje.” 

Toon Bogers: van hard werken ga je niet dood, van vervelend werken wel. Plezier is het allerbelangrijkste.

“Ik ben altijd positief en ik vind humor belangrijk” zegt Tiny Vesters. Dat blijkt wel uit de zelf bedachte en uitgevoerde 1 aprilgrappen die hij opsomt. “Daar kan ik al maanden van tevoren mee bezig zijn. De mooiste die ik bij Kuijpers ooit uithaalde was in samenwerking met onze opdrachtgever het Elkerliek Ziekenhuis. Destijds liep daar een onderzoek naar koperoxide. Ik heb de mensen van het lab in het ziekenhuis een oproep laten sturen: de urine van Kuijpers-medewerkers moest onderzocht worden. Ze konden op 31 maart een potje op komen halen om hun urine in te doen ... De collega’s die dat daadwerkelijk gedaan hebben heb ik een dag later – op 1 april – opgebiecht dat het een grap was. Ook dit jaar had ik er eigenlijk alweer eentje klaar en voorbereid, voordat corona zijn intrede deed. Uiteindelijk leek het me niet gepast om die door te laten gaan.”

“Het mooiste aan mijn werk vind ik mensen mee vooruit nemen, ze coachen en begeleiden om – liefst binnen Kuijpers - te kunnen groeien. Nu ik een stapje terug doe heb ik de mooie taak om het uitgebreide netwerk dat ik heb opgebouwd aan de volgende generatie over te dragen.”

Tiny Vesters: ‘Geen tijd’ vind ik onzin. Een dag heeft 24 uur én een nacht. En in een weekend zitten meer uren dan in een werkweek.

Tiny ging naar de MTS en begon zijn loopbaan als tekenaar en werkvoorbereider. “In totaal heb ik 16 jaar lang in de avonden gestudeerd, naast mijn werk en een jong gezin. In die tijd heb ik ook nog regelmatig gebeund, want ja, je wilde toch wat extra’s hebben. De kennis van de techniek heeft me altijd geholpen toen ik directeur was.” In 2001 begon Tiny bij Kuijpers als directeur van de Helmondse vestiging. “Als ik op zomerbarbecues of kerstbijeenkomsten een update gaf over Kuijpers, gebruikte ik vaak metaforen. Ik geloof dat een verhaal dan beter blijft hangen.”

“Werd jij meteen directeur ja? Daar waren we toen nog niet zo scheutig mee, met directeursfuncties” lacht Claus. Zelf begon hij als hoofd van de financiële administratie. “Bij de sollicitatie vertelde mijn leidinggevende mij dat hij uiteindelijk, over een jaar of twee, de stap wilde zetten naar een groter bedrijf. Dus als ik het goed zou doen kon ik hem opvolgen. Een maand later stopte hij al en lag er dus voor mij een kans, die ik meteen heb benut.”

Claus herinnert zich het einde van 2005: “Vlak voor de kerstborrel riep Wim Kuypers me bij zich. Wij hadden net enkele mensen aangenomen die van HVL Eindhoven kwamen. Wim was net gebeld door de directeur, hij wilde ons waarschuwen. De aangenomen mannen waren volgens hem chaoten, ongeleide projectielen waar we nog spijt van zouden krijgen. Wim was geschrokken en wilde dat met mij delen. Ik stelde voor om naar onze kerstborrel te gaan en zei ‘we zien wel’. Van het verhaal van de directeur van HVL bleek niks waar. Enkele maanden later belde hij weer naar Wim Kuypers, toen er eenmaal meer dan 10 HVL’ers bij Kuijpers begonnen waren. ‘Wim, kun jij je mensen niet ergens anders halen?’ Toen Wim hiermee bij mij kwam heb ik gezegd: ‘wil je dat ze naar de concurrent gaan dan?’. Toon was één van de mensen die van HVL naar ons kwam en is niet de enige die er tot op de dag van vandaag is.”

Hebben de heren nog een advies of een tip voor de jongere generatie? “Pak de ruimte die je krijgt, je kunt veel bereiken binnen het bedrijf als je zelf de verantwoordelijkheid neemt” zegt Claus. Toon: “blijf hands on en met gezond verstand. Sla niet door in de interne organisatie met een woud van bureaucratie.” Tiny sluit zich daarbij aan: “houd de blik naar buiten gericht. Intern moet het op orde zijn, maar het draait om de klant en om de markt.” Lachend: “Claus en ik zijn er nog tot 2022 dus we kunnen jullie in de gaten houden”.