Blog Alexander Hoos: Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

29 januari 2019

“Ik zie, ik zie wat jij niet ziet”, zei mijn vierjarige dochter onlangs in de auto, “en het is … groen!” Terwijl ik talloze bomen, gras en bordjes langs de weg aanwees, stond ik even stil bij die zin: ik zie, ik zie wat jij niet ziet … Dat zouden we ook in het bedrijfsleven best vaker tegen elkaar kunnen zeggen. “Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is …” Als je kijkt naar de maatschappij, naar trends, naar ontwikkelingen in je eigen branche en in andere sectoren, wat zie je dan? Wat speelt er, wat valt op, waarvoor wil je aandacht vragen en waarom? Als we meer met elkaar delen, elkaar blijven inspireren met inzichten en ook vragen aan elkaar blijven stellen, stuwt dat ons allemaal vooruit.

Een mooi praktijkvoorbeeld is een kennissessie die ik onlangs mocht verzorgen bij Vanderlande in Veghel: wereldwijd marktleider in material handling systemen voor het afhandelen van bagage op luchthavens, orders in distributiecentra en pakketten voor expresdiensten. Omdat Vanderlande daarbij het hele traject – van ontwerp en uitvoering tot installatie en service – verzorgt, is het voor mij natuurlijk een hele interessante kennispartner. Tegelijkertijd kon ik het management en de techneuten daar inspireren met mijn expertise: ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is … BIM! Een win-winsituatie, want de interactieve sessie die volgde, verrijkte ons allemaal.

Terug naar nu, naar deze blog. Wat valt mij op? Waarvoor wil ik aandacht vragen? Dat is niet zo lastig: digitalisering staat met stip op 1. Als een soort toverwoord popt die term ineens overal op. Of het nu gaat over het klimaatakkoord, de energieprestatiewet, circulaire economie, netwerkgeneratie, automatisering, verscherpte regelgeving of de noodzaak om beter samen te werken … digitalisering wordt gepresenteerd als oplossing voor alles. Maar klopt dat wel? In mijn optiek ligt het veel genuanceerder: het is geen totaaloplossing, maar een middel om zaken te bereiken. Pas als we digitalisering combineren met menskennis, cultuur en functionaliteit, wordt het een wondermiddel. Maar dat digitalisering niet meer weg te denken is uit vrijwel iedere branche, is een feit. Digitalisering en automatisering hou je niet tegen – en dat zouden we ook helemaal niet moeten willen – maar nu komt het: Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is … dat we daar eigenlijk helemaal niet klaar voor zijn. En dat baart mij serieus zorgen!

Dat alle systemen aan elkaar zijn gekoppeld is handig, maar maakt het ook kwetsbaar. Een operatie kan bijvoorbeeld ineens stilvallen. En nu steeds meer van onze apparatuur verbonden is met internet kunnen zelfs hele bedrijven digitaal worden gegijzeld en kan de apparatuur zelf worden misbruikt. Vooral van dat laatste zijn we ons te weinig bewust. Helaas hebben sommige collega-bedrijven dat al aan den lijve ondervonden, met alle gevolgen van dien. Bij onder meer telecombedrijven, banken, de vliegtuig- en auto-industrie en ziekenhuizen is de noodzaak van excellente cybersecurity wel doorgedrongen. Daar is aandacht voor een goede organisatie van zaken als IT, beveiliging, informatiemanagement, back-up en recovery en regelgeving. Hergebruik van data en informatie zijn strategisch geborgd en maken primair deel uit van de core business. Maar in de bouwsector? Zeg eens eerlijk. Is het daar alle hens aan dek of doen we het er een beetje bij?

Als het gaat om digitalisering, zijn mensen en organisaties nog een zwakke schakel. In deze blog vraag ik daarom nadrukkelijk om meer aandacht voor dit thema. Digitalisering is een kritisch onderdeel van onze bedrijfsvoering en het wordt nu echt tijd dat we heel gericht kijken naar onze strategie op dat gebied, het toevoegen als essentieel onderdeel van onze kernactiviteiten en onze organisatie daarop inrichten. Ja, je hoort het goed: wat je ook doet, digitalisering is inmiddels core-business voor ieder bedrijf! En dus wil ik kennissessies bezoeken van onze eigen branche en van andere sectoren. Ik wil graag mensen inspireren en zelf ook geïnspireerd worden. Ik wil vragen kunnen stellen en ze waar mogelijk beantwoorden. Ik wil spelregels met elkaar bepalen en er vervolgens concreet mee aan de slag gaan. Ik wil meer proactief doen en minder brandjes blussen. En ik wil het allerliefst dat je nu denkt: hoe is dat eigenlijk bij ons geregeld? Ik voel me er ook verantwoordelijk voor om dat op te pakken of aan te kaarten. Digitalisering is namelijk vooral positief – soms zelfs een wondermiddel – en biedt prachtige kansen voor ons werk in de installatietechniek en bouw. Het wordt eigenlijk alleen maar interessanter. Als we tenminste ook serieus naar de risico’s kijken en er samen de schouders onder zetten om er het beste uit te halen.

“Ja papa, mijn trui! Goed zo, nu ben jij”, zegt mijn dochter ineens.

– “Klopt lieverd, nu ben ik…”

Jij trouwens ook. Aan de slag! 


Ga terug