Kuijpers installeerde de afgelopen jaren een nieuwe sprinkler- en sprinklermeldinstallatie in de polikliniek van Amsterdam UMC, locatie VUmc. Een groot gebouw met tien bouwlagen waarvan twee ondergronds. Die omvang bracht de nodige uitdagingen met zich mee. Er was ook één belangrijke voorwaarde: de polikliniek moest tijdens de werkzaamheden open blijven met zo min mogelijk hinder voor patiënten en zorgpersoneel.




Aan het roer van deze technische operatie stond Kuijpers-projectleider Roel Elshof. Samen met zijn collega’s voorzag hij gedurende vier jaar het totale gebouw van een toekomstbestendige installatie met duizenden sprinklers en kilometers leidingen. “Het ging niet alleen om algemene ruimtes zoals wachtkamers, de receptie, de parkeergarage en bijvoorbeeld het restaurant”, vertelt hij. “Maar ook om behandel- en onderzoekskamers, kantoren en leslokalen en ruimtes waar medicijnen worden opgeslagen of waar steriele apparatuur staat. En natuurlijk om alle gangen en trappenhuizen die deze functies verbinden.”
De optimalisatie van de brandveiligheid gebeurde in het kader van patiëntveiligheid, continuïteit en blijven voldoen aan actuele regelgeving. Nadat Kuijpers de Europese aanbesteding won, stond Roel voor de taak de hele operatie in goede banen te leiden. “Dat begon allemaal met afstemming met de mensen die er werken.” En dat betekende: veel overleg met de bouwcoördinatoren van de polikliniek en het zorgpersoneel. Soms meerdere keren per dag. Zoals over de planning, over geluid, veiligheidsmaatregelen en het beperken van eventuele hinder. “Soms kwam het beter uit om buiten openingstijden werkzaamheden te verrichten. Zo hebben we regelmatig in de weekenden gewerkt”, weet Roel nog. Ook het polikliniekpersoneel stelde zich erg flexibel op. “Medewerkers dachten mee. Maakten ruimtes leeg, zodat we daar aan de slag konden. Dat waardeerden we zeer.”
Die flexibiliteit was volgens René Groot Wassink, projectleider bij VUmc, belangrijk voor het slagen van het project. “Je kunt afspraken maken, maar in een polikliniek zijn tal van omstandigheden denkbaar waarom je vandaag toch niet kunt werken in de geplande ruimte. Dan komt het aan op flexibiliteit en communicatie. Altijd even checken of je een kamer kunt betreden bijvoorbeeld. En zo niet, dan zelf op de werkvloer regelen hoe het anders kan.
Positief en zonder gezeur. Daarin is het team van Kuijpers ijzersterk. Daardoor kon ik het proces met een gerust hart uit handen geven.”
Om een indruk te geven van de omvang van het project somt Roel enkele kengetallen op: “Bijna 86 duizend vierkante meter gesprinklerd oppervlak, ruim zesduizend sprinklerkoppen en een sprinklerpompcapaciteit van 180.000 liter per uur. Dan praat je over een installatie van formaat.” Om het hele systeem beheersbaar en overzichtelijk te houden, verdeelde Kuijpers het gebouw in 43 sprinklersecties, elk met een eigen netwerk van leidingen en sprinklerkoppen.

In de uitvoering ging het om precisiewerk. “Prefab was geen optie”, vertelt Roel. “In een bestaand gebouw dat volledig in gebruik is, liggen ontelbaar veel cruciale leidingen, kabelgoten en luchtkanalen. Dan is maatwerk nodig als je daar nog extra leidingen bij wil trekken.” En dus keek Kuijpers in élk plafond om te zien wat er mogelijk was. “Vaak bood de beschikbare ruimte plaats voor lengtes van een meter of drie.” Kuijpers-monteurs hebben hiervoor vervolgens talrijke korte leidingstukken met de hand voorzien van een sprinklerkop. Dat gebeurde op de werkplaats die speciaal voor deze gelegenheid was ingericht in een afgeschermd deel van de parkeergarage. Roel: “We hebben daar álle sprinklerkoppen en leidingen door onze handen laten gaan. Daarna zorgden we uiteraard voor een naadloze inpassing tussen de bestaande infrastructuur.”
Kuijpers was ook verantwoordelijk voor de inrichting van een grote pompkamer op dezelfde bouwlaag als de parkeergarage. En voor de stijgleidingen die het bluswater naar alle verdiepingen moeten brengen. Voor de watervoorziening werd gekozen voor een circulaire oplossing: een voormalig zwembad in het gebouw. Roel: “Dit werd niet meer gebruikt maar was nog in uitstekende staat. We hebben het geschikt gemaakt als sprinklerbassin en zorgden er via een extra suppletieleiding voor dat het waterniveau automatisch op peil blijft zodra het systeem in werking treedt. Zo kan het minstens een uur op eigen bluswater blijven draaien als de alarmbellen afgaan. Precies zoals de normen voorschrijven.”
Na vier jaar zat de klus erop en droeg Roel de installatie over aan de Dienst Huisvesting, Vastgoed en Techniek van Amsterdam UMC, locatie VUmc. “Dat moment voelde na die jaren van intensief samenwerken toch wel een beetje als ‘afscheid nemen’”, lacht hij. Kuijpers is na de oplevering wel betrokken gebleven: het draagt nu met een multidisciplinair team zorg voor het onderhoud en beheer van de sprinkler- en brandmeldinstallatie.