Blog Harm van den Oever: een divers team maakt het verschil

21 juli 2021
Zeg eens eerlijk: hoe vaak voerde jij een klus uit op je werk, puur omdat jij dat nou eenmaal altijd deed? Omdat je daar ooit voor werd gevraagd en het goed bleek te kunnen? En voor je het wist, werd je – met dank aan je functietitel, kennis en ervaring – gebombardeerd tot ster van de planningen, baas van de cijfers of koning van het klantcontact. Op zich niets mis mee natuurlijk, zeker niet als je er zelf ook energie van krijgt, maar wat als dat niet zo is? En nog zo'n vraag: waarom ontpopt het ene projectteam zich als dream team en loopt het stroef in het andere?


 Dat een takenpakket goed aansluit bij een traditioneel functieprofiel, betekent niet automatisch dat het ook goed aansluit bij een persoon. Of dat een team goed in balans is. Een projectmanager is niet per se daadkrachtig en niet elke teamleider is mensgericht. Wie in de basis houdt van tempo en actie vindt het waarschijnlijk vreselijk om ellenlange contractstukken minutieus uit te pluizen. De nauwkeurige collega bloeit daarvan juist op. Om het verschil te maken als (project)team, moet je diversiteit dus herkennen, waarderen én gebruiken. Een kansrijk inzicht om medewerkers betrokken en gemotiveerd te houden. En cruciaal in een tijd waarin de bouw- en installatiebranche nog steeds tot de krapste arbeidsmarkten van Nederland behoort.

Durf te experimenteren

Om die reden zijn wij zelf onlangs gestart met het in kaart brengen van DiSC®-profielen, waarbij ieder teamlid inzicht krijgt in zijn of haar eigen gedrag, voorkeuren en manier van communiceren. Maar ook – en minstens zo belangrijk – in de overeenkomsten en verschillen met en tussen de collega's. Overigens maakt het daarbij niet uit of je kiest voor DiSC®, het Menskennismodel, Insights of een andere tool… al die instrumenten zijn geen doel op zich, maar slechts handreikingen om eens goed te kijken naar elkaar, ieders gedrag, voorkeuren en communicatiestijlen. En daaraan vallen vervolgens mooie stappen te ontlenen voor elk individu en voor het team als geheel. Het liefst zou je bij elk nieuw project daarom eerst eens goed kijken naar wie er op dat moment aan tafel zit. Pas daarna volgt de meest logische taakverdeling.


Die manier van denken en werken biedt ook perspectief als je binnen je projectteam durft te experimenteren. Die ene taakgerichte collega is er misschien nog niet klaar voor om een projectleider te zijn, maar je kunt hem of haar wel de ruimte geven om zich op dat gebied te ontwikkelen. Dat geldt ook voor kleine onderdelen binnen een groter geheel. Een taak die voor jou geen uitdaging meer biedt, is wellicht iets waarop een collega zich wil ontwikkelen. Juist binnen de zelforganiserende projectteams zijn er veel mogelijkheden om nieuwe taken te proberen onder de vleugels van een ervaren collega. Tijd om elkaar daarin beter te betrekken. Want doen zoals we het altijd deden, doen we al te lang. Ik zie de ontwikkeling van een team als een berg die we samen moeten beklimmen. Je komt zelf pas hogerop als de rest met jou meebeweegt. En als je zelf ook af en toe je hand uitsteekt om een ander weer vooruit te helpen.

Meer begrip

Het was voor mij best een eye-opener om zo duidelijk te zien dat (en waarom) niet iedereen denkt en handelt zoals ik. Hoewel het gedrag van ieder teamlid na de analyse onveranderd bleef, vielen de puzzelstukjes beter op hun plek. Dat leidt niet alleen tot meer begrip voor elkaar, maar ook tot een energiekere samenwerking. Daarnaast biedt het inzicht de mogelijkheid om teams – ook bij het invullen van vacatures – nog beter in balans te brengen. Zo voelen ook nieuwe krachten zich hopelijk sneller thuis.

Teamplan

Ik heb overigens niet de illusie dat een dergelijke exercitie meteen een grote verandering in gang zet. Criticasters zullen zeggen dat het werk 'gewoon' gedaan moet worden en ook dat is zeker waar. Het is daarom heel verleidelijk om iemand werk te laten doen dat hij of zij al goed beheerst en waarvoor dus weinig begeleiding nodig is. Maar dat is voor mij een kortetermijnvisie. Ik sprak laatst een jonge collega die zijn werk nu al niet echt uitdagend of motiverend meer vond. Te veel, te vaak dezelfde klus. "Die kansen zullen in de toekomst vast komen", zei hij hoopvol en loyaal. Maar dat is toch een aanpak van niks! Gun elkaar nú die kansen en dat werkgeluk. Anders doet je concurrent dat binnenkort misschien.


Hoe? Het begint met het herkennen en erkennen van gedrag, stijlen en drijfveren. Dit kan ook door simpelweg het gesprek in het team aan te gaan. Maak niet alleen een projectplan, maar ook een project-teamplan. Niet 'ZO gaan wij dat uitvoeren', maar 'zo gaan WIJ dat uitvoeren.' Het liefst 'NU METEEN' (en dat past dan weer bij mijn profiel)… ​

Harm van den Oever, Manager Projecten bij Kuijpers
Ga terug